Ένα από τα μεγαλύτερα καθάρματα που πέρασαν ποτέ από τη ζωή μου ήταν ο Δήμος. Και ναι, τολμώ να χρησιμοποιήσω το κανονικό του όνομα και να περιγράψω και τη μούρη του: 1.80 m, με τονισμένους κοιλιακούς, πράσινα μάτια και σκούρη επιδερμίδα. Extra tip: σκουλαρίκι στη δεξιά ρώγα. Αν με διαβάζεις, να ξέρεις ότι είσαι ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΥΣΤΗΣ! Μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Δεν έχει τύχει ποτέ να γνωρίσετε κάποιον και να αισθάνεστε ότι τον ξέρετε χρόνια; Αυτό συνέβη με εμένα και τον Δήμο. Γνωριστήκαμε μέσω του Μόνιμου (ήταν συνάδελφοι) και γίναμε αυτοκόλλητοι. Ο Μόνιμος γκρίνιαζε και έλεγε ότι ο Δήμος με γούσταρε και ότι του έδινα δικαιώματα. Εγώ πάλι το απέκλεια, γιατί είχε σχέση με μια πιτσιρίκα τρελαμένη μαζί του και γενικά δεν φαινόταν άνθρωποςμπερμπάντης.
Μπορεί η εμφάνισή του να σε έκανε αρχικά να σκεφτείς ότι θα ήταν η μέγιστη ψωνάρα, αλλά στην πορεία ο οποιοσδήποτε καταλάβαινε ότι το παιδί αυτό διέθετε καρδιά μαλακή σαν μαρούλι, ήταν σεμνό και ντροπαλό και κάθε άλλο παρά ψωνισμένο.
Το ότι με έλεγε “αδερφούλα μου” και με αγκάλιαζε λες και ήμουν λούτρινο αρκουδάκι, δεν με έβαλε σε υποψίες. Το ότι με αποκαλούσε “θεά”, δεν με έβαλε σε υποψίες. Το ότι λάτρευε την Άννα Βίσση και μισούσε τη Δέσποινα Βανδή, επίσης δεν με έβαλε σε υποψίες. Τον θεωρούσα ένα εξαιρετικά όμορφο αγόρι με κάποιες ανησυχίες/ευαισθησίες.
Κανένα μήνα αφού γίναμε κώλος και βρακί, εγώ –κλασικά- χώρισα με τον Μόνιμο (κάποια στιγμή θα μετρήσω πόσες φορές χωρίσαμε στα τρία μας χρόνια). Εν τω μεταξύ και αυτός είχε προβλήματα με το πιπίνι του. Είχε γίνει κολλιτσίδα, είχε και την εφηβική φελλάδα, του είχε κάνει τα νεύρα κρόσσια. Χωρίζω εγώ, χωρίζει και αυτός. Καλοκαίρι ήταν.
Κανονίζουμε weekend στην Χαλκιδική τα δυο μας και ένα φιλικό μου ζευγάρι που στο μεταξύ είχε γνωρίσει και αυτός. Το πρώτο βράδυ έβρεχε ασταμάτητα. Αφού αν μπορούσε, το δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής, θα είχε φορέσει γαλότσα. Τέτοια νεροποντή, σας λέω! Τι να κάνουμε, τι να κάνουμε… Πετάγομαι με την άλλη μέχρι το μίνι μάρκετ και γυρνάμε με 3 λίτρα κρασί.
Τρεις ώρες μετά τρεκλίζαμε, χαχανίζαμε, είχαμε βγάλει τα σώψυχά μας (και σχεδόν τα εσώρουχά μας) στη φόρα. Ο δικός μου (ο ΔΗΜΟΣ, μην ξεχνιόμαστε) μας είχε πει μια ιστορία για έναν τεράστιο έρωτα του παλιό, μια κομμώτρια. Πολύ τον είχε πονέσει αυτή, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, και ακόμα τον έτσουζε (το τι τον έτσουζε δεν μας το προσδιόρισε σε εκείνη τη φάση), για αυτό και φοβόταν να δεθεί με κάποιον νέο έρωτα.
Στο σημείο εκείνο, ορκίζομαι, με κοίταξε με νόημα. Αλήθεια!!! Είχα υποπτευθεί, από καιρό ότι με φλέρταρε, αλλά μέχρι εκείνο το βράδυ το απέδιδα στην υπέρτατη ψωνίλα που με διακρίνει ως άνθρωπο. Ξέρετε του στιλ, όλοι με θέλουν, είμαι και γαμώ τις γκόμενες, κοκ… Όταν όμως με κοίταξε με νόημα, καθώς μας εκμυστηρευόταν τους φόβους του, αισθάνθηκα ότι ήθελε να μου περάσει ένα μήνυμα: «Αλίκη… Σε θέλω… Σε θέλω τόσο, αλλά φοβάμαι! Αυτή η άτιμη κομμώτρια μου έκαψε την ψυχή, μου έκαψε και το μαλλί…»
Οι φίλοι μας βέβαια ήταν στην κοσμάρα τους! Χαμουρεύονταν μπροστά μας και ήταν έτοιμοι να μας διδάξουν πώς γίνονται τα παιδιά. Τους στείλαμε στο δωμάτιό τους και χαχανίζοντας ξαναγεμίσαμε τα ποτήρια μας με κρασί.
Και εκεί έγινε! Όπως βλέπουμε στις ταινίες! Πίναμε, γελούσαμε, μιλούσαμε και ξαφνικά μου χάιδεψε τη μύτη, έσκυψε προς το μέρος μου και με φίλησε!
Αμηχανία…
Γέλια.
«Πάμε για ύπνο;», εγώ.
«Πάμε», αυτός.
«Θα σβήσεις το φωωωωωωως;»
Κλικ. Σκοτάδι!
«Ααααχ!», αναστεναγμός – αυτός!
«Ζέστη κάνει», βγάλσιμο t-shirt – εγώ.
«Χςςςς, χςςςς», ήχος από σεντόνι καθώς ένα σώμα ερχόταν πιο αριστερά – αυτός.
«Χςς, χςςςςς», ήχος από σεντόνι καθώς ένα σώμα ερχόταν πιο αριστερά – εγώ.
Ήταν ένα από τα καλύτερα γαμήσια της ζωής μου. Καταρχήν ήταν σχεδόν αθόρυβο! Ακούγονταν ανάσες, σεντόνια, τα σανίδια του κρεβατιού, αλλά φωνές γιοκ! Ήταν λες και κρυβόμασταν ακόμα και από τους ίδιους μας τους εαυτούς. (από τους πρώην μας, σίγουρα κρυβόμασταν, αφού και οΜόνιμος αλλά και το πιπίνι ήταν μες την κοινή μας παρέα)
Όλα ξεκίνησαν αργά και τρυφερά, σαν ζευγάρι που αγαπιέται χρόνια (…). Φιλιόμασταν, τριβόταν ο ένας πάνω στον άλλο. Με το μπούτι μου φρόντισα, βέβαια, εξ αρχής να διερευνήσω τα προσόντα του. Είχα εχμ… εντυπωσιαστεί, να το πω; Δεν κρατιόμουν άλλο, θα το πω! Τον ήθελα!
Δεν κρατιόμουν, δεν κρατιόμουν, ε εντέλει τον πήρα. Δηλαδή με πήρε. Δηλαδή… έγινε το έλα να δεις!
Δεν έχω σκοπό από τόσο νωρίς να σας αναλύσω τα σεξουαλικά μου βίτσια, αρκεί προς το παρόν να σας πω ότι κάθε άλλο παρά συνηθισμένα γούστα έχω στο σεξ. Στο σεξ σκέφτομαι σαν άντρας πολλές φορές. Φρούρια που σε άλλες πέφτουν με κόπο, σε μένα είναι δεδομένα (ναι, ναι, μιλάω για θέματα όπως το γνωστό οθωμανικό ή the greek way για τους ξένους). Για εμένα είναι απαραίτητο πιάτο στο μενού μου.
Φαντάζεστε λοιπόν, πόσο τον θεοποίησα τον Δήμο, όταν μόνος του και χωρίς δισταγμό πήρε την πρωτοβουλία και έδωσε όλο του το είναι στην πίσω πόρτα μου (χέρια, γλώσσα, χείλια, πέος). Και το θέμα δεν ήταν απλά ότι το έκανε, το έκανε και τέλεια! Μέσα σε λίγα λεπτά, ο ντροπαλός και συνεσταλμένος ΔΗΜΟΣ, είχε γίνει ένα άγριο ζώο με τρελές ορέξεις!
Εκείνο το βράδυ έγινε καυτός πανικός! Μετά το βράδυ όμως, έρχεται η μέρα. Και η μέρα ξεσκεπάζει όσα με μαεστρία μπορεί κανείς να κρύψει τη νύχτα.
«Γιατί δεν μιλάς;»
«Ε, τίποτα, κάτι σκέφτηκα και χαλάστηκα»
Ο ήλιος έλαμπε, τα παιδάκια έπαιζαν στην αμμουδιά και εμείς πίναμε νωχελικά, με μισάνοιχτα ακόμα μάτια, τον καφέ μας.
Απεχθάνομαι τις αγκαλιές και τα φιλιά, μόλις ξυπνήσω. Πρώτον γιατί καπνίζω σαν μαύρος και δεν γουστάρω το στόμα μου να θυμίζει τασάκι και δεύτερον γιατί σιχαίνομαι τόσο το να ξυπνάω που είμαι ικανή να σκοτώσω όποιον δω στο πλευρό μου. Έτσι και εκείνο το πρωί, μόλις ξυπνήσαμε, δεν ερεύνησα να δω πώς θα αντιδρούσε στις αγκαλιές μου. Το άφησα για τον καφέ.
Βαρύ πεπόνι, όμως, ο Δήμος στον καφέ.
«Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, τι έχεις;»
«Τίποτα»
«Έγινε κάτι;»
«Όχι»
«Μετάνιωσες;»
«Όχι…»
Οχιές και μαύρα φίδια. Δεν μιλούσε, δεν λαλούσε. Τίποτα. Γιοκ. Η σιωπή μου προς απάντησή σου. Σε τέτοιο στιλ.
Η μέρα κύλησε με το ζευγαράκι της Αγίας Παρασκευής και εμάς να τρώμε, να κολυμπάμε, να πίνουμε… Με τους άλλους ήταν μια χαρά ο Δήμος, με εμένα είχε το πρόβλημα. Κατέβασα και εγώ κάτι μούτρα μέχρι το πάτωμα, φόρεσα πλερέζα και δεν μιλιόμουν. Πίστευα ότι δεν με γούσταρε, ότι δεν πέρασε καλά, ότι δεν του έκανα κούκου πια, βρε αδερφέ!
Επειδή όμως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, μένοντας το βράδυ οι δυο μας στο δωμάτιο για δεύτερη φορά, επιστράτευσα όλη τη γυναικεία μου πουτανιά, σκαρφάλωσα στην αγκαλιά του φορώντας μόνο ένα βρακάκι (κόκκινο ήταν!) και ένα φανελάκι και τον φίλησα στο στόμα. Καύλωσε σε χρόνο dt!
ΆΡΑ ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΕΦΤΑΙΓΕ;;;;;;;;;
Απάντηση δεν βρήκα εκείνη τη νύχτα, διότι ακολούθησε δεύτερο πήδημα, όχι τόσο συνταρακτικό όσο το πρώτο, αλλά και πάλι άκρως ηδονιστικό… Πάλι είχε από όλα, κέτσαπ, μουστάρδα και πολύ… αχέμ… καταλαβαίνετε… Ουφ.
Την επόμενη μέρα στον δρόμο της επιστροφής, πιάσαμε κουβέντα στο αυτοκίνητο. ΑΜΗΝ! Μου εξήγησε ότι είχε κομπλάρει προς στιγμήν και ότι με έβρισκε απίστευτη κοπέλα. Και ότι δεν ήξερε αν τον ήθελα πραγματικά ή απλά ζούσα τη στιγμή. Και για αυτό αντιδρούσε σαν σπαστικό (ευτυχώς είχε και αυτογνωσία).
Εγώ που μπορεί να είμαι ότι είμαι, αλλά μιλάω πάντα με ειλικρίνεια, του εξήγησα πώς καλώς ή κακώς, το κόλλημα με τον Μόνιμο το τραβούσα ακόμα και του πρότεινα να το προσπαθήσουμε και όπου μας βγάλει.
Τελικά δεν μας έβγαλε πουθενά, διότι ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι ο Μόνιμος βρήκε τρόπο και με τούμπαρε για άλλη μια φορά παρασέρνοντάς με κοντά του. Ο Δήμος όμως που και καλά ήταν πολύ ευαίσθητος, δεν έδειξε να πληγώνεται και ιδιαίτερα, όταν με ύφος κουταβιού που μόλις είχε κατουρήσει στο χαλί, του είπα «Ξέρεις… Είμαι και πάλι με τον Γ.!»
Και κάπου εκεί τελείωσε η ιστορία μας. Αλλά ο Δήμος έμελλε να με απασχολήσει και πάλι λίγα χρόνια μετά, όταν σε ένα gay club, παρέα με τα gay φιλαράκια μου, γνώρισα ένα ζευγάρι (αντρών) που έμοιαζε να με ξέρει καλά. Μόνο που εγώ δεν είχα ιδέα ποιοι ήταν!
«Εσύ δεν είσαι η Αλίκη η τάδε, που ασχολείσαι με το τάδε και έχεις και τάδε;»
«Εεεε… Ναι! Γνωριζόμαστε από κάπου; Συγγνώμη που ρωτάω, αλλά από μνήμη δεν σκίζω!»
«Εσύ δεν μας ξέρεις, εμείς όμως σε ξέρουμε καλά!», χασκογέλασε η μία λούλα.
Και τελικά αφού ξόδεψα τα μαλλιοκέφαλά μου για να τους κερνάω απανωτά σφηνάκια και χόρεψα τρεις φορές μαζί τους το YMCA, μου το έσκασαν το παραμύθι.
Το κατά τ’ άλλα γλυκύτατο ζευγαράκι γνώριζε τον Δήμο! Όχι, δεν ήταν συμφοιτητές, όχι δεν ήταν συγγενείς… Απλούστατα ο Δήμος τα είχε κάποτε με τον έναν από τους δύο, ο οποίος ήταν… κομμωτής!!!!
Ο Δήμος ήταν gay. Ομοφυλόφιλος. Πούστης. Αδερφή. Και δεν ήταν ότι απλά το είχε δοκιμάσει! Ήταν γνωστή, εεε γνωστός, στο gay community ως ο «τρυφερός θεός». Βέβαια γιατί η αυτού μεγαλειότης Θεότητα, ήταν gay που ήθελε μόνο σχέση και όχι one night stands!
Όπως με πληροφόρησε το χαριτωμένο gay ζεύγος, ο Δήμος είχε εκμυστηρευτεί στον πρώην του, ότιαισθάνθηκε για πρώτη φορά στη ζωή του ερωτικό σκίρτημα για μια γυναίκα, δηλαδή εμένα, και ότι θα μπορούσε ίσως κάποια στιγμή να κάνει σχέση με θηλυκό.
Χριστέ μου! Ήμουν πειραματόζωο! Για αυτό μου τα έπρηξε εκείνο το πρωί!! Σου λέει “Τι πήγα και έκανα, η αδερφή; Ξέπεσα τόσο χαμηλά; Πηδήχτηκα με… ΓΥΝΑΙΚΑ;;;;“
Δεν το πήρα ποτέ με καλό μάτι αυτό που μου συνέβη. Άλλες ίσως θα κόμπαζαν ότι έκαναν, έστω και για λίγο, έναν πούστη, άντρα, εγώ όμως δεν το είδα καθόλου έτσι. Και αν και έχουν περάσει χρόνια, ακόμα τραβάω ζόρι. Μα να πιαστώ τόσο μαλάκας…
Δήμο, αν σε πετύχω πουθενά θα σε σκίσω! Με strap on κιόλας! (Ήταν και παθητικός κατά 80% ρε γαμώτο, εμένα βρήκε να γαμήσει;) Αν και πού να τον βρω… Σύμφωνα με το ζεύγος, είχε συνάψει πολύ σοβαρή σχέση, οπότε πιθανότητα να μετοίκησε στο Άμστερνταμ και να πέρασε και δαχτυλίδι. Whoknows?
Ηθικό δίδαγμα…
Αν ποτέ γνωρίσετε άντρα πανέμορφο, συναισθηματικό, που ακούει Βίσση, αποκαλεί την κολλητή του «θεά», κάνει με τη μία πρωκτικό και τα είχε κάποτε με… κομμώτρια, be prepared! Το πιο πιθανό είναι να ανταλλάζετε συμβουλές για τη μάσκα προσώπου με αγγούρι και να κάνετε shopping εσωρούχων…
Θα με πείτε υπερβολική… Θα με ρωτήσετε «Και πού ξέρεις ρε συ Αλίκη; Μπορεί όντως να σε γούσταρε τρελά και να προχωρούσε η σχέση!». Όσο γαμάτο και να ήταν το σεξ μας, όσο όμορφος και να ήταν αυτός, όσο κούκου και να έκανα στην ψυχή του, σκεφτείτε το ενδεχόμενο να βγαίναμε στο δρόμο και να κοιτούσε αντρικά κωλαράκια… Σκεφτείτε το ενδεχόμενο να τον έπιανα να γαμιέται (!!) με άντρα…
Είμαι που είμαι τρελή, τι θέλετε; Να αυτοκτονήσω ;;;;
2 σχόλια
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
It’s ok 2b gay! :P
Να σου πω κάτι ρε συ “Αλίκη” .. και να μείνει μεταξύ μας ε..
Υπάρχουν λίγες γυναίκες που όντως γι’αυτές αξίζει να είσαι γκέυ..
Θα πρέπει να το ξέρεις καλύτερα από μένα, πως υπάρχουν σκύλες που το μόνο που κάνουν είναι να πληγώνουν ευαίσθητα αγοράκια.
Κι εγώ εχω φάει χαστούκια πολλά,έχω πληγωθεί, έχω κλάψει, αλλά εντάξει πάντα υπήρχε μια άλλη γυναίκα δίπλα μου να με στηρίξει.. Άλλοι όμως δεν έχουν την ίδια στήριξη, δεν έχουν την ίδια δύναμη και λυγίζουν ή έτσι την βρίσκουν- ποιός είμαι εγώ που θα κρίνω;
Εγώ δεν παρεξηγώ και δεν είμαι ρατσιστής με κανέναν. Αν την βρίσκει έτσι το παλικάρι με γειά του με χαρά του. Να ‘ναι κι αυτός ευτυχισμένος, κι εσύ ευτυχισμένη. Τί θέλεις και τον κατηγορείς για τον προσανατολισμό του;
Στο κάτω κάτω ήταν κατόρθωμα αυτό που έκανες. Αλλά από όσα είπες κατάλαβα ότι ακόμη τον γουστάρεις.. και καλά κάνεις δηλαδή. ;)